recenzja: Body Type

 ‘Body Type’ nie jest nową książką (ukazała się w 2006 r.), ale ponieważ wkrótce możemy się spodziewać jej drugiej części, warto odświeżyć pamięć i zobaczyć dlaczego warto wrócić tak do tej, jak i z niecierpliwością oczekiwać ‘Body Type 2.’

Pomysł, na którym opiera się ta książka jest zaskakująco prosty – indywidualne, osobiste znaczenie tatuaży zestawione z czymś tak zuniformizowanym, praktycznym, a jednocześnie ważnym jak czcionka. Autorka, ekspert w dziedzinie typografii i grafiki, ze swadą omawia rodzaje czcionki, wskazując na niewidoczne dla laika szczegóły.

 

Wedlug słów samej Iny Saltz, początkowo myślała ona o tym, aby napisać książkę ‘o historii i o tym jak poszczególne rodzaje liter przekazują określone informacje.’ Wkrótce jednak Saltz uległa magii tatuaży i historii, które się za nimi kryją, więc zdecydowała się pisać nie tylko o rodzajach czionek używanych w tatuażach, ale także o ich indywidualnym znaczeniu. Co ważne, Saltz potrafiła zrównoważyć obydwa obszary swoich zainteresowań i nigdy jeden z nich nie przytłacza drugiego: tatuaże na pierwszym planie, a historie kryjące sie za nimi strategicznie usytowane na planie drugim; w ten sposób czytelnik może odebrać tę książkę na dwóch poziomach, wizualnym i tekstualnym.

 

Choć zwykle część wstępna książek wydaje się sucha i najmniej interesująca, w tym wypadku jest inaczej. Tu możemy dowiedziec się kilku ciekawych informacji na temat typografii, tatuaży ‘typograficznych’ (tekstowych) i w jaki sposób możemy je postrzegać; Saltz słusznie wskazuje, że ‘słowa mogą być dosłownym tekstem, ale także symboliczną sztuką, która potrafi odsłonic przekonania i systemy wartości [ludzi].’ Na swój sposob, tatuaż tekstowy może służyć jako obraz (wart więcej niż tysiąc słów), pokazując nam jak bogate w znaczenie i możliwosci tatuaże tekstowe mogą być.

 

Data publikacji drugiej części ‘Body Type’ jest luźno wyznaczona na marzec 2010 r. Miejmy nadzieję, że okaże się ona równie dobra jak pierwsza.

 

Ina Saltz, Body Type. Intimate Messages Etched in Flesh, Abrams Image 2006;

  « wstecz