Co łączy blizny i tatuaże?! W obu przypadkach mamy do czynienia z trwałym śladem na ciele, który powstał w określonym miejscu i czasie naszego życia, i w związku z tym wywołuje konkretne wspomnienia.
Niestety blizny zdecydowanie częściej niosą z sobą traumę przebytych zdarzeń, o których chcielibyśmy zapomnieć lub zwyczajnie szpecą. W takiej sytuacji tatuaż jest świetnym sposobem, by je zakryć!
Choć na większości blizn można tatuować, jest to dużo trudniejsze niż zdobienie skóry wolnej od tego typu zmian. Co więcej, tkanka zbliznowaciała jest bardziej wrażliwa niż skóra bez niej, co koniecznie trzeba wziąć pod uwagę decydując się na zabieg pokrycia jej tatuażem.
Poziom trudności wykonania tatuażu i odczuwanego podczas tatuowania bólu zależy od rodzaju blizny:

- blizny po amputacji lub usunięciu skóry uchodzą za najbardziej tkliwe; skóra w tym obszarze jest często rozciągnięta i gładka, a nerwy uszkodzone, co powoduje wysoką wrażliwość;

- blizny keloidowe są szczególnie trudne do wytatuowania! zazwyczaj grube i czerwone, o mocno wypukłym i nieregularnym kształcie, odrastają jeszcze długo od momentu powstania i często rozprzestrzeniają się poza ranę pierwotną. Skłonność do bliznowacenia powoduje ryzyko, że tatuaż będzie dodatkowym stymulatorem tego procesu. W przypadku blizn keloidowych trzeba odczekać rok, a niekiedy dłużej - nawet 3 do 5 lat - aż etap gojenia faktycznie się zakończy. Dobrym rozwiązaniem jest tatuowanie wokół blizn i włączenie ich do tatuażu w sposób, który odwróci od nich uwagę, a jednocześnie nie przyczyni się do dalszego ich rozrastania.

- blizny po oparzeniach, o nieregularnym kształcie i wysokiej wrażliwości, to kolejny trudny zawodnik; w ich przypadku sprawdzają się projekty wielokolorowe o nieregularnych liniach;

- blizny zanikowe, takie jak rozstępy i blizny trądzikowe, często miękkie w dotyku i jaśniejsze, sprawiają sporo kłopotu na etapie dopasowania wzoru; tatuowanie na nich jest za to łatwiejsze i bezpieczne;

- blizny na brzuchu, czyli rozstępy, blizny powstałe po cesarkim cięciu lub innej operacji, mogą być tatuowane dowolnie; należy jednak pamiętać, że skóra na brzuchu często rozciąga się i obkurcza wskutek przebytych ciąż czy kuracji odchudzających, a to może wpłynąć na wygląd tatuażu. Zaleca się tatuowanie okolic brzucha po urodzeniu dzieci i ustabilizowaniu wagi, na ile jest to możliwe do zaplanowania 

- blizny chirurgiczne, czyli precyzyjne nacięcia pozostawiające minimalne ślady, dają się idealnie wpasować w krawędzie tatuażu. Nie ma też przeciwwskazań, by tatuować bezpośrednio na nich (jak w przypadku mastektomii), o ile zakończony został proces gojenia.
Oddzielną kwestią jest wykonanie operacji na już wytatuowanym ciele. Niestety zabieg taki może oszpecić tatuaż; chirurdzy mogą jednak wykonać nacięcia w taki sposób, by tatuaż zakrył przyszłą bliznę, o czym warto porozmawiać przed!

Generalnie rzecz biorąc, blizny głębokie i rozległe, które utwardzają skórę i czynią jej powierzchnię nieregularną, będą również bardziej bolesne podczas tatuażu. Tatuowanie na bliznach powierzchniowych jest dużo łatwiejsze i mniej bolesne.
Skóra z bliznami jest zawsze mniej zdolna do wchłaniania atramentu, a ten ma tendencję do bardziej nieregularnego osadzania się w tkance bliznowatej niż normalnej. Możliwe też, że cząsteczki atramentu będą migrować, wskutek czego tatuaż będzie wyglądał na rozmazany. Dlatego tak ważny jest wybór tatuatora z doświadczeniem w pokrywaniu blizn! Praca z osobą kompetentną, o bogatej praktyce, zmniejsza wspomniane ryzyka do minimum!